نكتهء جالبى را كه حضرت امير ( ع ) مىفرمايد اين است : هر آيه‌اى را كه رسول اكرم ( ص ) به من تعليم مىدادند و من يادداشت مىكردم ، دعا مىفرمود كه : خداوند اين آيه را به من تفهيم كند و علاوه بر آن در حافظه‌ام باقى بماند و بر اثر دعاى ايشان جميع آيات از آن زمان تاكنون در حافظه‌ام باقى مانده و هيچ نكته‌اى از آن‌ها فراموش نشده و همه نزد من حاضر است . در اين‌جا اميرالمؤمنين ( ع ) قضيه را به صورت كلّى مطرح كرده و مىفرمايد : رسول خدا ( ص ) در اين ملاقاتها آنچه را كه خداوند متعال از حلال و حرامش تا روز قيامت به او تعليم كرده ، ايشان نيز به من تعليم كرد و من همهء آنها را حفظ كردم و مورد توجّه من است . آنچه در بحث « جمع قرآن » به آن رسيديم اين است كه قرآنِ مكتوب اميرالمؤمنين ( ع ) امتياز خاصّ و مهمى دارد كه احدى از صحابه در اين امتياز با ايشان شريك نيستند . در قرآن أميرالمؤمنين ( ع ) جميع خصوصّياتِ مربوط به هر آيه‌اى از آغاز تا پايان و از « باء » « بسم الله » سورهء فاتحه تا آخر قرآن ثبت و ضبط بوده است . سؤالى كه اين‌جا مطرح مىشود آن است كه آنچه اميرالمؤمنين ( ع ) مىنوشته‌اند ، آيا صحيفه‌اى جداى از قرآنِ مكتوب ايشان است و يا اين‌كه مطالب در ذيل همين آيات بوده است ؟ در پاسخ بايد گفت : هر دو احتمال وجود دارد . بعضى از صحابه مانند ابن مسعود و . . . قسمتى از اين خصوصيّات را در ذيل قرآن ثبت كرده‌اند ؛ ولى تنها كسى كه تمامى اين خصوصيات را يادداشت كرده ، اميرالمؤمنين ( ع ) بوده است . در عين حال ، اصل قرآن و آنچه به عنوان وحى نازل شده است بدون اين‌كه كم و كاست يا اضافه‌اى نسبت به اين قرآن موجود داشته باشد همين قرآنى است كه الآن مىبينيم و در دست ما است و با آن سر و كار داريم . « 1 »

--> ( 1 ) . ( إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ) . ( حجر : آيه 9 ) ما قرآن را نازل كرديم و ما به طور قطع نگهدار آن هستيم . براى توضيح بيشتر نسبت به بحث تحريف قرآن به فرمايشات محققان بزرگوار حضرات آيات مرحوم امام ، محقق خويى ، علامهء طباطبايى ، علامهء امينى و . . . مراجعه كنيد . ( تهذيب الاصول ، ج 2 ، ص 165 ؛ البيان ، ص 215 - 254 ؛ الميزان ، ج 12 ، ص 106 - 137 ؛ الغدير ، ج 3 ، ص 101 )